W konfliktowych dyskusjach często rozmówcy pozwalają sobie na poślizg z jednego z tytułowych pojęć: prostactwo, naiwność, prostota, na drugie. Pojęcia te jednak różnią się pomiędzy sobą mocno.
Sytuacja jest bardziej skomplikowana w poezji, gdzie dochodzi kwestia zauważania źródła słów (słyszenia głosu), oraz stylizacja. Powstają więc wśród krytyków (:-) dodatkowe nieporozumienia.
O ile naiwność poglądów jest ich poważnym minusem, to naiwne brzmienie wiersza lub wręcz naiwność samego wiersza minusem być nie musi, a nawet może być jego zaletą (urokiem).
No comments:
Post a Comment